กระโดน

กระโดน

 

ชื่อวิทยาศาสตร์            Careya sphaerica Roxb.

ชื่อวงศ์                     Lecythidaceae

ชื่ออื่นๆ                    กระโดนโคก กระโดนบก ปุย (ใต้ เหนือ) ปุยกระโดน (ใต้); ปุยขาว ผ้าฮาด

(เหนือ); หูกวาง (จันทบุรี); ต้นจิก (ภาคกลาง) พุย (เชียงใหม่) ขุย กะนอน

 

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

          ไม้ยืนต้น ขนาดกลาง ผลัดใบ สูง 10-20 เมตร เปลือกต้นสีดำหนา แตกล่อนเป็นแผ่น เนื้อไม้สีแดงเข้มถึงสีน้ำตาลแกมแดง ใบเดี่ยว เรียงสลับเวียนเป็นกลุ่มตามปลายกิ่ง รูปไข่กลับ  ปลายใบมน ขอบใบหยัก ผิวใบด้านเกลี้ยง เนื้อใบหนา ค่อนข้างนิ่ม หน้าแล้งใบแก่ท้องใบเป็นสีแดง แล้วทิ้งใบเมื่อออกใบอ่อน ยอดอ่อนเป็นสีน้ำตาลแดง ใบก่อนร่วงมีสีแดง ดอกขนาดใหญ่ ช่อแบบกระจะ มี 2-6 ดอก ออกตามปลายกิ่ง และขอบกลีบสีเขียวอ่อนโคนกลีบสีชมพู โคนกลีบดอกเป็นรูประฆัง ร่วงง่าย ดอกบานกลางคืน และร่วงตอนเช้า ผลรูปกลม ค่อนข้างแข็ง ผิวเรียบ ผลสดมีสีเขียวพอสุกเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล ภายในผลมีเมล็ดเป็นจำนวนมาก